Utwór Iwaszkiewicza traktuje o starości. Starości pięknej i godnej, która nie potrzebuje luksusów, by doznawać pełni. Do szczęścia wystarcza bowiem własny zgrzebny kąt, wspomnienia, stary koń, bliższy niż ludzie i ukochany obraz dziadka, na którym te konie, cudne konie... Jak młodość, jak wolność,
Opowiadania zawarte w tomie, napisane przez Iwaszkiewicza w okresie międzywojennym, należą już do klasyki literatury polskiej. "Panny z Wilka" i "Brzezinę" - tak pięknie sfilmowane przez A. Wajdę - łączy wspólny motyw: niespełnionej miłości, żalu za wszystkim, co przemija i odpływa bezpowrotnie.
Kiedy przygotowywałem ten zbiór moich opowiadań, odczytując je wszystkie – prawie wszystkie – miałem takie wrażenie, jakbym czytał mój dziennik. Dziennik z wielu lat, od roku 1925 do 1968! A przecież nie miałem zamiaru pisania dziennika, każde opowiadanie pisałem „od początku”, obmyślałem „od
Książka nawiązuje do tradycji sag rodzinnych, mówi o świecie odchodzącym w przeszłość: autorska filozofia wyrozumiałości wobec problemów i dylematów bohaterów idzie tu w parze z przeświadczeniem, że wyroków historii cofnąć się nie da, tak jak nie ma powrotu do "czasu utraconego". Dramat życia jako
Kościół w Skaryszewie. Do miejscowego wikarego pewnego razu przychodzi partyzant "Ryś". Ma on wykonać wyrok śmierci na rzekomym zdrajcy i konfidencie, stalmachu Alojzie, chce jednak wcześniej przystąpić do spowiedzi. Ksiądz Konrad wątpi jednak w słuszność wyroku, dopatrując się pomyłki. Chcąc
Zbiór opowiadań: Przy moście; Krata; Nowa miłość; Przyjaciele; Panny z Wilka; Brzezina; Nauczyciel; Młyn nad Utratą.
"Aleja Przyjaciół" utrwala to, czego już nie ma, co minęło na zawsze; wskrzesza ludzi, sprawy, zdarzenia, które stanowią przeszłość, epokę zamkniętą, i do których wracać można już tylko pamięcią. Iwaszkiewicz był światkiem owych "dziejących się dziejów". Wspomnienia, jakie zdążył napisać (pracował
